Een auto vol koffers, de ramen open en een papieren wegenkaart binnen handbereik. Op de achterbank vermaakten kinderen zich met een spelletje en vanuit de radio klonk Franse muziek. De bestemming? Het zonnige zuiden.
Wie in de jaren zeventig van uit Parijs naar de Côte d'Azur reisde, kende de Nationale 7. Deze bijna duizend kilometer lange weg liep van Parijs via onder andere Moulins, Lyon, Avignon en Aix en Provence naar Menton, vlakbij de Italiaanse grens. De route stond bekend als La Route des Vacances en La Route Bleue: de weg naar vakantie, vrijheid en de blauwe Middelandse Zee.
De reis hoorde bij de vakantie
In die tijd was onderweg zijn nog een avontuur op zich. Auto's als de Renault 4, Peugeot 404, Citroën DS en Simca reden bepakt en bezakt richting het zuiden. Koffers werden met riemen op het dak vastgemaakt en een koelbox of picknickmand ging mee voor onderweg.
Reizen duurde langer dan nu. Airconditioning was lang niet vanzelfsprekend en navigatie bestond uit een grote, opgevouwen wegenkaart. Toch had die langzame tocht ook iets gezelligs. Er werd gestopt bij kleine cafés, wegrestaurants en bezinestations. Op schaduwrijke parkeerplaatsen verschenen thermoskannen, emaille bekers en zelfgemaakte broodjes.
De Nationale 7 was niet alleen een weg, maar een lange aaneenschakeling van Franse dorpen, landschappen en geuren. Naarmate de reis vorderde, veranderde het uitzicht.
De bebouwing maakte plaats voor wijngaarden, cipressen en platanen. De lucht werd warmer en uiteindelijk klonk het gezang van de cicaden.
Drukte, files en vakantiekriebels
Tijdens de grote zomeruittocht kon het verkeer volledig vastlopen. Vooral bij dorpen en steden ontstonden lange files. Auto's reden stapvoets door smalle straten, terwijl lokale winkeliers handig inspeelde op de stroom vakantiegangers.
Langs de route stonden kleurrijke reclameborden en kleine winkeltjes verkochten limonade, ansichtkaarten en streekproducten. Bij Montélimar hoorde natuurlijk een doos nougat voor onderweg. Restaurants, hotels, garages en tankstations leefden van de reizigers die ieder jaar opnieuw naar het zuiden trokken.
De drukte was soms vermoeiend, maar hoorde ook bij het vakantiegevoel. Zodra de eerste palmbomen verschenen en de Middelandse Zee in zicht kwam, was de lange reis snel vergeten.
De opkomst van de autoroute
De jaren 70 vormden een keerpunt voor de Nationale 7. In 1970 werd de snelwegverbinding tussen Parijs en Lyon voltooid. Samen met de A7 richting Marseille bood deze nieuwe autoroute een sneller alternatief voor de oude weg.
Steeds meer vakantiegangers kozen voortaan voor snelheid. Ze reden langs de dorpen in plaats van erdoorheen en stopten bij moderne wegrestaurants en grote parkeerplaatsen langs de snelweg.
Langs de Nationale 7 werd het daardoor langzaam stiller. Sommige cafés en benzinestations sloten hun deuren en kleurrijke reclames vervaagden in de zon. De weg die jarenlang symbool had gestaan voor de Franse zomervakantie verloor geleidelijk haar centrale rol.
Toch verdween haar aantrekkingskracht nooit helemaal.
Een weg vol herinneringen
Vandaag de dage roept de Nationale y nog altijd beelden op van een Frankrijk uit een andere tijd. Van Chromen bumpers, gekleurde parasols, emaille reclameborden en eenvoudige cafés met geruite tafelkleedjes.
Veel oude gebouwen, garages en wegwijzers zijn nog steeds langs delen van de oude route te vinden. Liefhebbers rijden de Nationale 7 opnieuw, maar nu juist langzaam. Niet om zo snel mogelijk op hun bestemming aan te komen, maar om de dorpen, markten en kleine restaurants onderweg te ontdekken.
Misschien is dat wel de charme van deze bijzondere weg: de Nationale 7 herinnert ons eraan dat een reis niet alleen om de bestemming draait.
De Nationale 7 bij Sofia's Brocante
Bij het verzamelen van mijn nieuwste vondsten moest ik aan die zonnige vakantieroute denken. Een kleine spiegel in de vorm van een stuurwiel, een citroengele koffiekan, en een groten glazen snoeppot in de vorm van een boot.
Stuk voor stuk objecten die beelden oproepenvan onderweg zijn. Van een pauze in een Frans dorpje, een oude winkel langs de route en uiteindelijk die eerste blik op de Middellandse Zee.
Mijn tas is nog niet gepakt, maar met deze zonnige vondsten begint de reis in gedachten alvast..........
